Mon coin de solitude

"از هر دو جهان بگذر تنها زن و تنها خور / تا ملک ملک گویند تنهات مبارک باد"

Mon coin de solitude

"از هر دو جهان بگذر تنها زن و تنها خور / تا ملک ملک گویند تنهات مبارک باد"

Mon coin de solitude

اینجا کنج تنهایی من است. از بچگی عادت داشتم، جایی از اتاقم را کنج تنهایی بدانم. پشت دری، کنج دیواری و یا کنار شوفاژی. عموما برای هموار کردن لحظات سختم به آن کنج پناه می بردم. این وبلاگ، برای من حکایت همان کنج آشنا را دارد. کنجی که مجال خلوت با خود را برایم فراهم می کند.

بعد از اسباب کشی به اینجاُ متاسفانه هنوز کل آرشیو را نتوانستم منتقل کنم و برخی از پستها هنوز سرجایشان قرار نگرفته اند. نظرات وبلاگ قبلی هم که متاسفانه همه از بین رفتند...

پیوندها

باز آید به سامان

يكشنبه, ۱۸ آذر ۱۳۹۷، ۰۱:۰۷ ق.ظ

بعد از مدت‌ها رفتم خرید. هوا سرد بود و باد به گونه‌هایم می‌خورد. حوصله دوچرخه‌سواری در سرما را نداشتم. پیاده می‌رفتم و چرخ خرید را دنبال خودم می‌کشیدم. چیزی تغییر کرده بود: اسیر زندان درونم نبودم. با جهان خارج بعد از مدت‌ها ارتباط برقرار کرده بودم. خوب‌تر می‌دیدم اطرافم را. هوا خاکستری بود اما آدم‌ها و ماشین‌ها و درخت‌ها و اجناس فروشگاه، خارج از من و ذهنم، وجود داشتند. این‌ها واقعی‌تر از هیولاهای ذهن بودند. همین‌ها دورم را می‌گرفتند و مرا با خودشان می‌رقصاندند. انگار که بخواهند ریتم زندگی را دوباره یادم بدهند. شبیه معلم اسکیت که می‌گفت حالا می‌خواهم یادت بدهم که کمی ریتم داشته باشی و من ناشیانه ریتم را تقلید می‌کردم و لبخند به لبم می‌آمد.



  • ۹۷/۰۹/۱۸
  • دخترچه

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی