Mon coin de solitude

"از هر دو جهان بگذر تنها زن و تنها خور / تا ملک ملک گویند تنهات مبارک باد"

Mon coin de solitude

"از هر دو جهان بگذر تنها زن و تنها خور / تا ملک ملک گویند تنهات مبارک باد"

Mon coin de solitude

اینجا کنج تنهایی من است. از بچگی عادت داشتم، جایی از اتاقم را کنج تنهایی بدانم. پشت دری، کنج دیواری و یا کنار شوفاژی. عموما برای هموار کردن لحظات سختم به آن کنج پناه می بردم. این وبلاگ، برای من حکایت همان کنج آشنا را دارد. کنجی که مجال خلوت با خود را برایم فراهم می کند.

بعد از اسباب کشی به اینجاُ متاسفانه هنوز کل آرشیو را نتوانستم منتقل کنم و برخی از پستها هنوز سرجایشان قرار نگرفته اند. نظرات وبلاگ قبلی هم که متاسفانه همه از بین رفتند...

دنبال کنندگان ۷ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

بوی عیدهای تهران که عوض نشده؟

سه شنبه, ۱۸ اسفند ۱۳۹۴، ۰۲:۱۶ ب.ظ

سال هشتاد و هفت را در حرم امام رضا تحویل کردم و آرزویی کردم که برایش زمان هم گذاشتم: آخر فروردین! روز بیست و نهم فروردین، آرزوی من برآورده شده، اما... آنچه بعدا پیش آمد فاصله زیادی داشت با آنچه من خیالش را بافته بودم. با این حال، شک ندارم که حکمتی در پس آن واقعه زندگی ام بوده.

از آن سال به بعد، دیگر هیچ سال تحویلی را در ایران نگذراندم. امسال، اما عروسی رفیق جانم- که انشاالله خوشبخت شود- مایه خیر شد و اگر خدا بخواهد، عید را در ایران خواهم بود. سفرم خیلی کوتاه است. روز دوم فروردین باید برگردم تا در نبود همکار، اینجا خالی نباشد. بازی های همکار سر مرخصی را هم بهتر است ناگفته بگذارم.

قبل از رفتن دستی به سر و روی خانه کشیدم. البته هنوز خرده کاری ها مانده.

هنوز نرفته، دچار همان حس دوگانگی شدم که به خاطر تفاوت‌های زندگی در اینجا و آنجا سراغم می ‌آید. جواب منفی آقای خواستگار را هم انشاالله حضوری می‌دهم.

دعا می‌کنم سال جدید برایمان برکت بیاورد، و سلامتی و شادی و دل رحمی و دوستی با خدا. سال نوی همگی پیشاپیش مبارک. اگر دوست داشتید، بعد از خواندن این پست، برای درگذشتگان همه مان فاتحه ای بخوانیم، به ویژه برای آنها که بازماندگان یادشان نمی کنند.

راستی بی صبرانه منتظرم برم ایران نرگس بو کنم.


  • ۹۴/۱۲/۱۸
  • دخترچه

نظرات (۲)

سلام مسافر جان
عید های تهران هنوز هم خوشبو و خوش نقش و نگارند..
امام رضا جان هنوز و همچنان امام رئوف و نور چشم و دروازه ی امیدند..
اون احساس دوگانگی.خیلی فهمیدنی ست..اما دنیا همین است دیگر هیچ کجایش کامل نیست..آنجا استاندارد های زندگی مطلوب و آدم احساس میکند شهروند محترم است..اینجا آنهایی را داری که دلت برایشان میتپد..کاریش نمیشه کرد..خوبیش این است که دنیا محل قرار ابدی نیست و برای خود من فقط همین همه چیز را "کمی" راحت تر میکند..
دعایت را دوست دارم.. برای آدم دل رحم ها بغل محکم ترِ خدا را هم آرزو کنیم ..پوستشان برای درد ها نازک تر است..
برای درگذشتگان غریب هم و آدم های غریب همین دنیا طلب عافیت کردم..ممنون برای یادآوری خوبت مهربان جان 

پاسخ:
سلام عزیزم
چه خوب گفتی
البته من نمیدونم قصه ی تفاوت های ایران و خارج از ایران رو برای تو عزیزم..از ظن خودم نوشتم اون حرفها رو ..عذرخواهی ..
پاسخ:
اتفاقا به قسمت مهمی اش اشاره کردی
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی