Mon coin de solitude

"از هر دو جهان بگذر تنها زن و تنها خور / تا ملک ملک گویند تنهات مبارک باد"

Mon coin de solitude

"از هر دو جهان بگذر تنها زن و تنها خور / تا ملک ملک گویند تنهات مبارک باد"

Mon coin de solitude

اینجا کنج تنهایی من است. از بچگی عادت داشتم، جایی از اتاقم را کنج تنهایی بدانم. پشت دری، کنج دیواری و یا کنار شوفاژی. عموما برای هموار کردن لحظات سختم به آن کنج پناه می بردم. این وبلاگ، برای من حکایت همان کنج آشنا را دارد. کنجی که مجال خلوت با خود را برایم فراهم می کند.

بعد از اسباب کشی به اینجاُ متاسفانه هنوز کل آرشیو را نتوانستم منتقل کنم و برخی از پستها هنوز سرجایشان قرار نگرفته اند. نظرات وبلاگ قبلی هم که متاسفانه همه از بین رفتند...

دنبال کنندگان ۷ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید

یاد برف چرک!

پنجشنبه, ۵ بهمن ۱۳۹۱، ۰۳:۴۰ ب.ظ

هوا خاکستری است و برف های چند روز مانده، زمین را پوشانده اند.

آن موقع ها که ایران بودم، هر صبحی که پا می شدم و می دیدم برف آمده، حالم خوب می شد. به همین راحتی! اما برف های اینجا، نمی دانم چیزی کم دارد و یا شاید چیزی زیاد دارد که حالم را خوب نمی کند!


برف های تهران، اما، کم مصیبت نداشت! راهها بند می آمد، اتوبوس، تاکسی ها و آژانسها کم می شدند و بعد از چند ساعت، برف در حال آب شدن با گل و لای مخلوط می شد و کف  خیابان ها، قهوه ای می شد.  اما همان برفی که نهایتا چرکی بر آن غالب می شد، حالم را آنقدر خوب می کرد که با ذوق و شوق چکمه ها و پالتویم را بپوشم و خوم را برای یک سفر درون شهری غیرقابل پیش بینی آماده کنم. این روزها اما، چکمه و پالتو را در حداقل چهار ماه از سال، به تن دارم، اما ذوق و شوقش را جایی در کوچه ها و خیابانهای تهرانم، جایی در مسیر خانه تا دانشگاه گم کرده ام!


کسی چه می داند؟ شاید آن سالها کلا حالم بهتر بود. 


اما به خودم قول داده ام. قول داده ام برای بهتر شدن. قول می دهم که سر قولم بمانم!


  • ۹۱/۱۱/۰۵
  • دخترچه

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی